Over ‘vergeten kinderen'
“Ik ben toch ook een kind” zegt één van de kinderen in de CEPA-klas. Het meisje heeft niemand meer die voor haar zorgt en leeft op straat.
In San Francisco leven veel kinderen zonder hun ouders. Wij noemen ze ‘vergeten kinderen’. Veel van deze kinderen zijn nooit officieel geregistreerd: er is geen aangifte van hen gedaan bij de Burgerlijke Stand. Ze worden ‘indocumentados’ genoemd. Sommige zijn afkomstig uit Haïti. Andere zijn in de Dominicaanse Republiek geboren. De straatarme ouders komen in de regel van het platteland. Als gevolg van schaalvergroting en mechanisatie in landbouw en veeteelt raakten ze werkloos. Daarom zijn ze in grote getale naar de stad getrokken. Men spreekt van ‘cordones de miseria'. Veel ouders zijn zelf ook niet geregistreerd geweest. De reis van het platteland naar het betreffende gemeentehuis in de stad was te ver en te duur. UNICEF zegt dat meer dan 20% van de kinderen in de Dominicaanse Republiek ‘indocumentados’ zijn. Officieel bestaan deze kinderen dus niet. Ze worden niet meegeteld in een volkstelling, armoedebestrijdingsprogramma's gaan aan hun neus voorbij en ze hebben geen recht op gezondheidszorg of op onderwijs.
Deze ‘vergeten kinderen' leven in de armste barrio's, sloppenwijken, van de stad. De vaders zijn in de regel al lang verdwenen, elders op zoek naar werk. En ook de moeders zijn vaak doorgetrokken, meestal naar de toeristengebieden. Daar komen ze nogal eens in de prostitutie terecht. De kinderen blijven achter bij een grootouder of een bekende. Geld voor verzorging is er echter niet. En als er met de verzorger iets gebeurt, dan zijn de kinderen volledig op zichzelf aangewezen. Vaak overleven ze grotendeels op straat.
laatste update: mei 2008